Als je met alle­maal ver­schil­len­de uit­voer­ders te maken hebt, dan moe­ten er dui­de­lij­ke afspra­ken wor­den gemaakt. Laat dat maar over aan Mar­cel­lo Kor­te­kaas, werk­zaam bij Voor­ham Bron­be­ma­ling. Hij weet pre­cies wie hij waar­voor nodig heeft en zorgt er daar­na voor dat een ploeg met de juis­te mate­ri­a­len aan de slag kan gaan.

Wat doet Voor­ham Bron­be­ma­ling bij de Rijn­land­Rou­te?

Wij zor­gen samen met Bou­ten Geo­tron ervoor dat het grond­wa­ter­ni­veau bin­nen alle bouw­kui­pen ver­laagd is. Hoe we dat doen? Bin­nen de kui­pen pas­sen we zwaar­te­kracht­be­ma­ling toe. Dat zijn een soort fil­ters die ervoor zor­gen dat het grond­wa­ter bin­nen de kui­pen wor­den ver­laagd. Bou­ten Geo­tron zorgt ervoor dat het water wat uit de kui­pen komt weer terug de grond in gaat. Dit noe­men we retour­be­ma­ling. Dat is goed voor de omge­ving, omdat het grond­wa­ter­peil zo mini­maal wordt beïn­vloed en dat is weer goed voor bestaan­de bebou­wing.”

Waar­voor is dat dan? Gaia is laatst juist onder water aan­ge­ko­men in de ont­vangst­schacht?

Ja dat klopt op zich. Maar daar­vóór en daar­na moet zowel de start- als de ont­vangst­schacht droog zijn en het is elke keer maar afwach­ten of het grond­wa­ter genoeg weg­ge­zakt is. De bodem van de bouw­kui­pen ligt onder grond­wa­ter­ni­veau. Mede­wer­kers moe­ten in die bouw­kuip toch gewoon hun werk kun­nen doen en met dro­ge voe­ten. Dit is ove­ri­gens niet alleen zo bij de start- en de ont­vangst­schacht, maar ook zo bij de ver­diep­te lig­ging.

De aan­komst van Gaia was een mooie mijl­paal voor zowel het pro­ject als voor mij­zelf. We heb­ben hier lang op moe­ten wach­ten en zoiets grootst heb ik nooit eer­der gezien. Echt gewel­dig!”

Wat is de groot­ste uit­da­ging bij dit pro­ject?

Voor Voor­ham is het een uit­da­ging om alle pom­pen goed draai­en­de te laten hou­den. We zijn ooit begon­nen met één pomp, inmid­dels staan er nu meer dan 70.

Per­soon­lijk is mijn groot­ste uit­da­ging de regel­druk­te om die pom­pen te laten draai­en. Ik heb dage­lijks veel afspra­ken waar een hoop werk uit voort­komt. En mijn tele­foon staat ook niet stil. Het is belang­rijk dat ik altijd goed bereik­baar ben, óók omdat er mel­din­gen kun­nen bin­nen­ko­men van hoog water of stroom­uit­val. En dat moet dan natuur­lijk heel snel wor­den opge­lost.”

Je bent al van­af het begin betrok­ken, wat vind je het leuk­ste aan dit pro­ject?

Ik loop inder­daad al een tijd­je op de Rijn­land­Rou­te. De eer­ste keer dat ik hier aan­kwam was er alleen maar wei­land. Het leukst vind ik toch wel dat het pro­ject steeds meer vorm krijgt en dat je ziet hoe de nieu­we weg straks loopt.

Daar­naast ben ik erg blij met mijn collega’s. Zo’n goe­de samen­wer­king heb ik nooit eer­der gehad. Zij zijn één van de rede­nen dat ik elke dag met ple­zier naar werk ga.”

Waar kijk je nog naar uit bin­nen het pro­ject?

Dat alle kui­pen met elkaar ver­bon­den zijn. Dat bete­kent name­lijk dat je van­af de ont­vangst­schacht naar de ande­re kant van de A44 kan lopen.”