De pro­vin­cie heeft de ambi­tie om de infra­struc­tuur ener­gie­zui­ni­ger te maken en tege­lij­ker­tijd de beno­dig­de ener­gie duur­zaam op te wek­ken. Daar­om is beslo­ten om bin­nen het pro­ject Rijn­land­Rou­te een zon­ne­park met ener­gie­op­slag in knoop­punt Hof­vliet te rea­li­se­ren. Het zon­ne­park zal onge­veer drie­kwart van de beno­dig­de ener­gie voor de nieu­we N434 gaan opleveren.

CO2-reduc­tie

De zon­ne­pa­ne­len zor­gen ervoor dat de CO2-uit­stoot in een peri­o­de van 25 jaar met ruim 20.000 ton afneemt. De opbrengst van de bij­na 4600 zon­ne­pa­ne­len wordt geschat op ruim 1.500.000 kWh per jaar. De N434 (inclu­sief de Cor­bu­lo­tun­nel) gaat jaar­lijks onge­veer 2.000.000 kWh aan elek­tri­ci­teit ver­brui­ken, voor onder ande­re ven­ti­la­tie, ver­lich­ting en diver­se ande­re instal­la­ties in de tun­nel. Door dit zon­ne­park aan te leg­gen kan dus onge­veer 75% van het ener­gie­ver­bruik van de N434 op duur­za­me wij­ze lokaal wor­den opge­wekt. Eén van de ande­re inno­va­ties die wordt toe­ge­past om ener­gie te bespa­ren is het ver­lich­ten van de inrit­ten van de tun­nel met Solar Optic Fiber, glas­ve­zel len­zen die licht opvan­gen en mee­draai­en met de zon.

Flow-bat­te­rij­en

Om een deel van de opge­wek­te ener­gie op te slaan wor­den flow-bat­te­rij­en gebruikt. Dit zijn spe­ci­a­le bat­te­rij­en met een extra lan­ge levens­duur die het over­schot aan opge­wek­te stroom van over­dag opslaan om ’s nachts weer te gebrui­ken voor het ver­lich­ten van de tun­nel. Ook wordt de stroom gebruikt voor diver­se ande­re instal­la­ties.

Inno­va­tie

Groot­scha­li­ge ener­gie­op­slag in com­bi­na­tie met loka­le duur­za­me opwek­king is nu nog vol­op in ont­wik­ke­ling. Op dit moment wordt nog niet veel met ener­gie­op­slag gewerkt. Zeker niet in deze omvang, omdat de exploi­tant van zon­ne­pa­ne­len de opbreng­sten (over­dag) nu nog mag terug­le­ve­ren tegen een ver­goe­ding (groot­ver­bruik) of sal­de­ren (klein­ver­bruik) met het gebruik op een ander moment (meest­al ’s nachts). De sal­de­rings­re­ge­ling wordt door het Rijk afge­bouwd tus­sen 2023 en 2031. Voor ieder­een die zelf stroom opwekt, zal het steeds inte­res­san­ter wor­den om de over­dag gepro­du­ceer­de ener­gie, die niet met­een gebruikt kan wor­den, zelf op te kun­nen slaan. Door dit prin­ci­pe nu toe te pas­sen bij de Rijn­land­Rou­te kan deze tech­niek ver­der ont­wik­keld wor­den. De uit­voe­ring en onder­houd van het zon­ne­park zal door aan­ne­mer Comol5 wor­den gedaan. Voor het zon­ne­park moe­ten eerst nog de beno­dig­de pro­ce­du­res wor­den doorlopen.

Inpas­sing met drij­ven­de panelen

Een zon­ne­pa­neel­veld is goed land­schap­pe­lijk inpas­baar in knoop­punt Hof­vliet. Op deze loca­tie pas­sen bij­na 4600 pane­len van 2m² per stuk. Meest­al zie je dat zon­ne­pa­ne­len op sta­len fra­mes op het maai­veld zijn geplaatst. Tus­sen­door zijn dan loop­pa­den (of maai­pa­den) voor­zien voor onder­houd. In over­leg met een land­schaps­ar­chi­tect is geko­zen om de pane­len met drij­vers op water te leg­gen. Het voor­deel daar­bij is dat de pane­len hier­door laag en zoveel moge­lijk uit het zicht in het land­schap lig­gen. Ook hoeft er niet gemaaid te wor­den tus­sen de pane­len. Ver­der is geko­zen voor een oost-west ori­ën­ta­tie, omdat de zon draait is zo de opbrengst van ener­gie meer ver­spreid over de dag.

De pro­vin­cie ziet veel kan­sen voor zon­ne-ener­gie in Zuid-Hol­land. Bij de keu­ze van loca­ties wil­len we graag zui­nig zijn op het open land­schap. Op daken bij­voor­beeld en langs infra­struc­tuur. Inpas­sing van een zon­ne­park in een knoop­punt is een slim­me keuze.

Beeld: wUr­ck archi­tec­tuur ste­den­bouw land­schap BV